S. Edred Flowers

JOGA CIEMNEGO ŚWIATŁA

W kręgach ezoterycznych Fraternitas Saturni (Bractwo Saturna)1 jest stowarzyszeniem prawdopodobnie najbardziej znanym z praktyki magii seksualnej. (…) Podstawy ich magii są ściśle związane z O.T.O.2, jednak Fraternitas Saturni pod kierownictwem Gregoriusa rozwinęło swoje własne idee, głównie oparte na naukach astrozoficznych i gnostycznych, oraz na seksuologii z lat dwudziestych. Tutaj jednak skoncentrujemy się głównie na tych pojęciach i doktrynach, które są oryginalnym wytworem Fraternitas Saturni.

W przeważającej części praktyki magii seksualnej w Fraternitas Saturni ograniczały się do aktywności 18° (Pentalphic). Uzyskując ten stopień, inicjowany zajmował się studiowaniem magii seksualnej i mistycyzmu, opierając się na systemie O.T.O. Oprócz technik magii seksualnej w doktrynie Fraternitas Saturni zawarta była „seksualna kosmologia”. Nauki te zostały częściowo wzięte z tantry i quasi-tantrycznych systemów, jak również bezpośrednio z gnostyckich seksualnych kosmologii. Z tantry Fraternitas Saturni wyprowadziło swoje teorie systemu czakr w ludzkim ciele, które uważano za naturalnie spolaryzowane w pewien sposób (negatywnie) u kobiet i w inny sposób (pozytywny) u mężczyzn. Przegląd licznych alegorycznych i mitycznych gnostyckich kosmologii — opisów powstania świata — pokazuje, że wiele doktryn Fraternitas Saturni dotyczących seksu zostało prawdopodobnie zapożyczonych z ogólnego obrazu prezentowanego w gnostycyzmie. Według starożytnej gnozy ostateczna forma Boga jest manifestacją Absolutu. Forma Boga jest potrójna, składa się z umysłu (nous), myśli (ennoia) oraz rozumu lub słowa (logos). Z tej istoty płci męskiej wyemanował pierwszy eon, którego opisuje się jako jego własne zwierciadlane odbicie w „czystych wodach światła”. Pierwszy eon bywa nazywany Barbelo lub Sofia (mądrość) — to żeński aspekt Boga Ojca. Sofia jest matką Demiurga, ona to także w ludzkich istotach umieściła boską iskrę. Gnostycyzm traktuje Sofię ambiwalentnie, jako że była ona pierwszą istotą cierpiącą z powodu upadku, być może spowodowanego nadmierną ciekawością i pragnieniem zdobycia wiedzy. W konsekwencji ta ambiwalencja odzwierciedla się w kobietach, i jest reprezentowana (w ezoterycznym micie raju), zarówno przez Lilith, jak i przez Ewę. Występuje wyraźne podobieństwo pomiędzy związkami Bóg-Ojciec — Barbelo/Sofia, oraz Adam — Lilith/Ewa, a takżę w astronomii, Słońce — Księżyc/Ziemia, itd, Zasada ta zdaje się tworzyć schemat mistycyzmu seksualnego Fraternitas Saturni. Lecz trzeba pamiętać, że Fraternitas Saturni jest eklektycznym, nowatorskim i w pewnym stopniu pragmatycznym zakonem, i dlatego żaden zbiór doktryn nie jest w nim dominujący. Gnoza saturnijska to wyjątkowe gnostyczne nauki.

Według saturnijskiej gnozy natura płci stanowi część tego samego niezwykłego procesu, jakiemu podlega manifestacja i ewolucja ciał planetarnych. Gregorius utrzymywał, że negatywnie spolaryzowane manifestacje saturnijskich i lunarnych mocy na Ziemi inkarnują w formach kobiet, które są apostołami zasady lucyferiańskiej. Czasami ambiwalentna postawa w stosunku do tej zasady prowadzi do takiej samej postawy w stosunku do kobiety jako „zjawiska”, W pewnym miejscu mówi się nawet, że studiujący nauki ezoteryczne poprzez magię seksualną powinien próbować uwolnić się od żeńskiego demona. Natomiast mężczyźni, z ezoterycznego punktu widzenia, są manifestacjami solarnych i jupiteriańskich mocy. W magii seksualnej kobieta, oczywiście, koresponduje z planetą Wenus, a mężczyzna z Marsem.

Gregorius twierdził, że Karl Kellner (założyciel O.T.O.) nauczał, iż seks zawiera klucz do zrozumienia kosmogonii, oraz że naturalne prawa seksu odzwierciedlają kosmiczne procesy lub też są ich cieniem. Najbardziej esencjonalnymi manifestacjami tych kosmicznych sfer są te fizyczne części ciała, które najbardziej różnią się od siebie u obu płci, a więc narządy płciowe. Phallus jest symbolem i manifestacją boskiej siły woli, przejawiającej się w wyobraźni i zdolności tworzenia obrazów. Natomiast żeńskie narządy są symbolem i manifestacją emulsji plazmy, ekspansywnego chaosu, matrycy, dzięki której rzeczywistość przyjmuje kształty. Manifestacja wszelkich rodzajów rzeczywistości staje się możliwa dzięki wolicjonalnej projekcji świadomie wizualizowanego obrazu na tę matrycę chaosu.

Fraternitas Saturni odczuwało brak inicjowanych kobiet, o czym można się przekonać na podstawie list drukowanych w latach 1950—1960. Dobrym poetyckim wytłumaczeniem tego faktu jest fragment libretta z opery W. A. Mozarta „Czarodziejski flet”:

Ein Weib, das Nacht und Tod nich scheut
Ist wurdig und wird eingeweiht
3.

Jak się wydaje, istotny problem polega na tym, iż pomimo pełnych nadziei projekcji mężczyzn generalnie uważa się, że kobiety wstydzą się ciemnej, nocnej strony rzeczywistości. Naprawdę, tylko wyjątkowa kobieta jest w stanie zajmować się tymi ciemnymi aspektami. To odniesienie do tekstu z „Czarodziejskiego fletu” wyraża przekonanie o wielkiej wadze osiągnięcia pewnego poziomu w procesie wtajemniczenia maga, jakim jest odnalezienie kobiety, ucieleśniającej jego „siostrzaną duszę” i wspólne z nią działanie. Także kobieta-mag musi odnaleźć swoją „braterską duszę”.

We wczesnych latach swego działania Fraternitas Saturni nie było w stanie spełnić swojej własnej „New Age'owej”, wieloaspektowej wizji seksualnego mistycyzmu. Może z punktu widzenia eonu było jeszcze zbyt wcześnie. Prawdopodobnie aż do drugiej połowy lat sześćdziesiątych brakowało eonicznych elementów, mogących nadać prawdziwy wyraz „saturniańskiej seksualności”, Wiele braków wydaje się wynikać z „naturalnych ograniczeń” seksualności i już wcześniej wspomnianej „ambiwalentnej” postawy względem kobiet.

Joga Ciemnego Światła jest, całkiem dosłownie, praktyką zjednoczenia (w tym wypadku poprzez użycie technik magii seksualnej), praktyką korzystającą z materialnego ucieleśnienia płci przeciwnej. Ciemne Światło jest tutaj interpretowane jako saturnijsko/lucyferiańskie, jako światło inkarnowane w seksualnym partnerze, z którym odbywa się rytualny stosunek albo wykonuje się inne praktyki. Ciemne Światło może być również utożsamiane z magiczną mocą seksu i orgazmu.

Lux e Tenebris lucet et luceat

Doktryny i nauki ukrywane przez magiczną lożę Fraternitas Saturni pozostają pod ciemnym płaszczem Demiurga Saturnusa i są odkrywane naprawdę tylko tym wyznawcom Saturna, którzy potrafią zrozumieć jego gnozę. Gnoza ta jest czasami ciemna i złowróżbna. Odkrywa ciemną stronę Epoki Wodnika — epoki rządzonej przez Saturna, ale równocześnie rozświetlanej przez „wyższą oktawę” Saturna-Lucyfera, oraz przez ciemne światło saturnijskiej jogi — seksualnego mistycyzmu i kosmozofii. Nauki Fraternitas Saturni są wysoce eklektyczne. Można to zrozumieć uznając ich źródło za „pansoficzne”. Termin ten oznacza „mądrość obejmującą inne formy mądrości. Na początku XX wieku było już kilka „-zofii”, wszystkie analogiczne do feozofii H. P. Bławatskiej4. (…) Magiczno-seksualne aspekty praktyki Fraternitas Saturni skoncentrowane są głównie w aktywnościach jednego stopnia, Pentalphic (18°), i nie stanowią o przyczynie powołania zakonu jako całości (jak to jest w wypadku O.T.O.) ani o racji jego bytu.

Oprócz rytuału loży tego stopnia, przedstawioego poniżej, istnieje wielka różnorodność magicznych operacji, których mogą dokonywać członkowie Fraternitas Saturni. Wiele z nich opiera się na wysoce eksperymentalnych podstawach. Jednak być może najbardziej tradycyjny rytuał erotycznej magii, nauczany w curriculum Fraternitas Saturni, to tzw. „Rytuał Pięciu M”, bazujący na hinduskiej tantrze. Rytuał ten zwany też bywa „sakramentem Pentagramu”, czyli „liturgią pięciu elementów”, Celem rytuału jest stworzenie żywych mentalnych (albo astralnych) obrazów (psychogone) dzięki koncentracji i ukierunkowaniu energii seksualnych. Psychogone jest istotą, ukształtowaną i obdarzoną życiem przez magiczne dzieło maga. Posiada magicznie nadaną „duszę” albo psyche, ale działa wyłącznie w zgodzie z wolą swojego stwórcy, tak jakby była formą energii.

Astrologia i magia seksualna

W operacjach magii seksualnej uwzględnia się astrologiczne aspekty (kąty, jakie w danej chwili tworzą między sobą planety). Kwadraty (90%) pomiędzy takimi ciałami niebieskimi, jak Wenus, Mars, Neptun oraz Księżyc stanowią demoniczną bramę do psyche. Koniunkcje, w tym wypadku, uważa się za równoważne kwadratom. Aspekty — te i inne, omawiane dalej — wywierają wpływ na magiczne operacje wykonywane w danym czasie. W praktyce magii seksualnej uwzględnia się również tranzyty planet urodzeniowych obydwu partnerów lub jednego z nich. Dane astrologiczne wykorzystuje się do ustalenia, kto ma spełniać dominującą rolę podczas rytualnego stosunku. Jeśli na przykład w czasie przeprowadzania operacji Wenus jest wywyższona w swoim znaku zodiaku, kobieta przyjmuje dominującą pozycję. Kiedy Mars pozostaje podobnie wywyższony, dominuje mężczyzna. Gdy Mars jest w kwadracie z Wenus, stosunek odbywa się w pozycji siedzącej. Jeżeli Księżyc znajduje się w kwadracie z Marsem, każdy z partnerów może dominować. Księżyc w kwadracie z tranzytującym Księżycem, wskazuje na pomyślne przeprowadzenie lesbijskich operacji, natomiast Mars w kwadracie z Marsem odnosi się do owocnej męskiej operacji homoseksualnej. Jeśli Neptun znajduje się w kwadracie z jakąkolwiek z planet, wysoce wskazane jest użycie narkotyków podczas rytuału. Kiedy planety pozostają w opozycji (180°), albo blisko niej, nie powinno się podejmować żadnych operacji magii seksualnej. Jednak w tej sytuacji partnerzy mogą zaangażować się w aktywności zwiększające erotyczne napięcie (bez dochodzenia do orgazmu), mające na celu doprowadzenie do silniejszego ostatecznego aktu, kiedy warunki będą bardziej sprzyjające. Użyteczny jest również trygon (120°), kiedy to przeprowadza się operacje poczęcia magicznego dziecka. Jeśli za możliwe uważa się stworzenie psychogone, poprzez akt magicznej woli, której fizycznym punktem zogniskowania jest kawałek pergaminu, tak też da się skoncentrować na magicznym stworzeniu ludzkiego płodu. Wtedy rezultatem są narodziny fizycznego, magicznego dziecka, inaczej nazywanego dzieckiem księżycowym.

Gradus Pentalphae

Sala jest urządzona w kolorze czerwieni, ołtarz jest czamy z białym antependium, nad którym znajduje się odwrócony czerwony pentagram. Na ołtarzu stoi pięcioramienny świecznik z czerwonymi świecami, a lampy w kątach również mają czerwone świece. Mistrz Przewodniczący, Kapłan, Kapłanka i Mistrz Ceremonii noszą czerwone maski. Przed oftarzem w trójnogu płonie ogień.

Muzyka gra „W tych świętych salach”, a później gong zadźwięczy pięć razy.

Mistrz Przewodniczący: „Yallah! Pozdrawiam was bracia i siostry. Czy jesteście gotowi, aby celebrować rytuał pięciokrotnej Alphy, z czys- tym sercem i bez fałszu?”

Wszyscy: „Jesteśmy gotowi!”

Mistrz Przewodniczący: „Bracie Pierwszy Wartowniku, jaki jest twój obowiązek?”

Pierwszy Wartownik: „Sprawdzić, czy wszyscy tu obecni są Mistrzami 18°, czy wszyscy nosimy znak i znamy rytuał”.

Mistrz Przewodniczący: „A więc wykonaj swoją powinność!”

Pierwszy Wartownik opuszcza swoje miejsce i podchodzi kolejno do każdego uczestnika rytuału, który szepcze mu do ucha hasło. Później wraca na swoje miejsce i mówi: „Do mnie!” Wtedy wszyscy wykonują znak Mistrza oraz znak Maga Pentalphae.

Pierwszy Wartownik: „Czcigodny Mistrzu, wszyscy tu obecni po dwakroć potwierdzili posiadanie 18°. Nikt w tym miejscu nie jest profanem.”

(Gong — 5 uderzeń, srebrny dzwonek — 5 uderzeń.)

Mistrz Przewodniczący: „Powstańcie moi bracia i siostry i złóżcie przysięgę!” (Podnosi prawą pięść z wystawionym kciukiem.)

Wszyscy: „Przysięgamy i ślubujemy żyć w zgodzie ze świętymi prawami pięciokrotnej Alphy. Będziemy pilnować i strzec sekretów i nie ujawnimy ich żadnemu profanowi. Ani nawet naszym braciom i siostrom, którzy nie osiągneli jeszcze 18°. Śmierć i ruina dla zdrajców! Niech będą przeklęci! Błogosławiony niech będzie prawdziwy kielich światła, którego moc oby uchroniła nas przed pokusami! Aum!” (Wszyscy siadają na swoich wyznaczonych miejscach.)

Mistrz Przewodniczący staje przed ołtarzem: „Yallah! Wzywam i zaklinam was, o moce żywiołu Ognia! Spłyńcie w moje ręce, do mego serca i głowy! Udzielcie mi mocy przebudzenia starożytnego węża!” (Wykonuje znak w kierunku krzesła, na którym siedzi Kapłanka. Ona wstaje i powolnym krokiem podchodzi do Mistrza Przewodniczącego.)

Mistrz Przewodniczący rysuje pentagram ponad jej głową:

„Moc węża, starożytnego smoka, budzi się w tobie, Córko Lilith, Podnosi się on z ciemności twojego łona i wpływa w nas wszystkich Z mocą i siłą (…)”

Kapłanka klęka i wręcza Mistrzowi Przewodniczącemu sztylet. On bierze go, całuje jego ostrze i kładzie na ołtarzu. Później podchodzi do trójnogu, w którym płonie ogień i wrzuca do niego garść kadzideł i substancji chemicznych, tak że płomień nabiera krwawoczerwonej barwy. Później staje przed klęczącą Kapłanką i kładąc obydwie ręce na jej głowie mówi:

„Powstań, Córko Zmierzchu, ty o niebieskich powiekach! Czy poznajesz mnie?”

Kapłanka: „Znam cię!”

Mistrz Przewodniczący: „Siostro pięcioramiennej płonącej gwiazdy, czy odczuwasz moją obecność?”

Kapłanka: „Odczuwam, Bracie”.

Wszyscy: „Om!” (…)

Mistrz Przewodniczący: „Siostro, daj mi znak, abym mógł cię rozpoznać”

Kapłanka (zsuwa kaptur z głowy, pozostaje jednak w masce):

„Pacet Magister!”

Mistrz Przewodniczący: „W dalszym ciągu nie rozpoznaję cię!” (Zdej- muje swój kaptur.)

Kapłanka: „Yallah!” (Rozpina guziki w górnej części szaty i odsłania piersi, nie zdejmuje jednak paska.)

Mistrz Przewodniczący: „Wciąź cię nie poznaję!” (Również obnaża się do pasa.)

Wszyscy tutaj obecni są nadzy pod rytualnymi szatami.

Ekstatycznym gestem Kapłanka rozwiązuje pasek i zrzuca szatę. Staje z szeroko rozstawionymi nogami, lekko pochylona do przodu, ręce z wystawionymi kciukami podnosi do góry.

„Yallah! Synu Ozyrysa! Czy poznajesz mnie teraz?” (w ekstazie) Mistrz Przewodniczący podobnym ruchem zrzuca szatę, pozostaje jednak w masce i ma zawieszony na szyi pentagram. „Kuf-anh-hor!”

Kapłanka: „Kuf-anh-Harpokrat!” (Gwałtownie opuszcza ręce i chwyta penis Kapłana.) Jeśli jest już wielki i silny, Kapłanka kładzie się na ołtarzu, szeroko rozkłada nogi i wprowadza penis do swojej pochwy. W tym momencie wszyscy bracia i siostry powstają i tworząc łańcuch wokół ołtarza rytmicznie śpiewają: „Yiyallah! Yiyallah!”

Mistrz Ceremonii wchodzi do wnętrza kręgu i chwyta nóż. Staje nad głowami obcującej pary i trzymając żywego, machającego skrzydłami czarnego kurczaka lub kurę ponad nimi, jednym ruchem odcina głowę ptaka. Krew musi spływać na odbywającą stosunek parę5.

Wszyscy: „Yallah!” (ekstatycznie i głośno.)

Zanim nastąpi ejakulacja, Kapłan wyjmuje członek z pochwy. Kapłanka chwyta go i namaszcza krwią (albo innym płynem). Później kładzie rękę na najniższej czakrze mężczyzny, a prawą chwyta członek i energicznymi ruchami doprowadza Kapłana do orgazmu. Tuż przed orgazmem, wydając krzyk ekstazy, głęboko wciska palec wskazujący w jego odbyt.6 Ze swej strony Kapłan, pieszcząc łechtaczkę Kapłanki, doprowadza ją do orgazmu w tym momencie, kiedy sam go przeżywa.

Ceremonia kończy się ekstatycznym krzykiem wszystkich obecnych.

Mistrz Ceremonii przerywa łańcuch braci i sióstr. Bierze czyste białe płótno lub jedwab i rozkłada je na Kapłance, wyobrażając magiczne sygile7 odpowiadające stopniowi pentalficznemu. Symbole te może również narysować sztyletem we wschodnim kierunku, jeśli brakuje mu mocy wyobraźni. Następnie czerwonym płaszczem owija Mistrza Przewodniczącego, po czym udaje się z powrotem za ołtarz, a bracia i siostry w ciszy zajmują swoje miejsca. Wtedy Mistrz Ceremonii bierze kadzidło i okadza pomieszczenie w czterech kierunkach. Teraz następuje inwokacja egregora loży — „GOTOS”, wykonywana przez Mistrza Przewodniczącego7.

(…) Mistrz Przewodniczący mówi: „Powstańcie moi bracia i siostry i powtarzajcie za mną: Przysięgamy i ślubujemy utrzymywać tajemnicę! Siebie bierzemy na świadków!”

Mistrz Przewodniczący mówi dalej: „Otrzymujecie teraz błogosławieństwo! Oby Jedyny i Odwieczny pobłogosławił was! On powiększy waszą moc! On pogłębi waszą mądrość! Rozpłomieni miłość! Ponieważ miłość jest prawem! Miłość poddana woli! Moi bracia i siostry odejdźcie w pokoju, zapieczętujcie usta i pilnujcie języka”.

Wszyscy: „Śmierć zdrajcom! Aum!”

Wszyscy oprócz Kapłanów i Mistrza Przewodniczącego opuszczają salę.


1 Bractwo Saturna — najważniejsze stowarzyszenie okultystyczne w Niemczech w latach 1920-1930, reaktywowane po II wojnie światowej. Zob. m.in. „Świat tajemny”- leksykon magii, okultyzmu i parapsychologii”, Wydawnictwo Łódzkie 1992, s. 169, (przyp. red.).

2 O.T.O. - Ordo Templi Orientis, Zakon (Bractwo) Świątyni Wschodu, stowarzyszenie szczególnie związane z magią seksualną, założone w Niemczech w roku 1906, istnieje do dziś. Zob. dz. cyt. str. 166, Tamże na temat rytuałów magii seksualnej. (przyp. red.).

3 „Kobieta, która nie boi się ani nocy, ani śmierci, jest warta tego, aby otrzymać inicjację” (akt II, scena 5).

4 Zob. dz. cyt. s. 135. (przyp. red.)

5 Ta rytualna procedura zawierająca ofiarę z krwi umieszczona została tutaj tylko ze wzplędów historycznych. Jej celem jest intensywne uwolnienie energii. Podobny rezultat, bardziej odpowiadający naszej kulturze, można osiągnąć, albo poprzez użycie symboli (np. zastępując krew poświęconym winem), albo poprzez zwiększenie energii seksualnej Kapłanki i Kapłana, dzięki braciom i siostrom, którzy w tym momencie rytuału wzajemnie doprowadzają się do orgazmu, aby później użyć seksualnych fluidów zamiast krwi. (przyp. tłum.).

6 Z punktu widzenia tantry doprowadza to do gwałtownego otwarcia przepływu energii z muladhary, najniższej czakry. W bardziej fizjologicznych kategoriach, poprzez stymulację gruczołu krokowego zwiększa intensywność orgazmu mężczyzny i co za tym idzie, ilość energii. (przyp. tłum.).

7 Wydawca ze zrozumiałych względów usuwa z prezentowanego tekstu większość inwokacji, a także to wszystko, co mogłoby powodować niezamierzoną wieloznaczność,